Spring naar inhoud

Pleidooi voor ontvlechting tussen banken en verzekeraars

CEO van Ageas Bart De Smet publiceerde enkele dagen geleden een korte tekst. Insurers and banks, an important distinction, was de titel. In zijn aanhef gebruikt de baas van Ageas een opvallende zin. ‘If it looks like an insurer, acts like an insurer, and has a balance sheet like an insurer, then it most definitely IS an insurer’.  Het woord ‘balance sheet’ is in zijn statement cruciaal. De tekst is nauwelijks een pagina lang maar De Smet legt een paar keer nadrukkelijk de klemtoon op het feit dat verzekeraars lange termijn beleggers zijn en dat zij daarin fundamenteel verschillen van de banksector. Stabiliteit en minder volatiliteit bij verzekeringsmaatschappijen zijn de kernwoorden in het betoog van De Smet.

Met zijn publicatie benadrukt de CEO van de grootse verzekeringsholding in ons land niet enkel het structurele verschil tussen banken en verzekeringsmaatschappijen. Hij maakt ook definitief komaf met een business model. In de jaren 1980 begonnen vooral in België banken en verzekeraars korter naar mekaar te schuiven. Uiteindelijk zou dat zelfs leiden tot fusies. De financiële mastodonten die zo ontstonden zochten commercieel naar synergie. Een bankklant zou makkelijker overtuigd kunnen worden om ook zijn verzekeringsdekkingen in te kopen bij dezelfde leverancier en omgekeerd. Er schuilt een theoretische logica in het model maar tegelijkertijd voel je meteen ook een spanning. Verzekeringen en bankieren raken mekaar als het over financiële planning gaat. Overlijden, pensioen, eventueel een aantal beleggingsproducten in tak23. Als het over schadeverzekeringen gaat, is de synergie al veel minder tastbaar. Het model kan ook nauwelijks in het belang van de klant zijn. De taak van een bemiddelaar in financiële diensten is niet om alle oplossingen bij dezelfde leverancier onder te brengen maar wel om voor ieder element uit het financiële spectrum van de klant de beste oplossing te zoeken en zo tot een synchroon geheel te komen. Dat veronderstelt eerder een verdere ontvlechting van de sector en geen vervlechting.

Bart De Smet baseert zijn motivering voor het onderscheid tussen banken en verzekeringsmaatschappijen op de fundamenteel andere structuur van hun balansen en de assets die deze bevatten. De Smet heeft overschot van gelijk maar ook de commerciële logica pleit voor een gescheiden structuur. Dat wordt nog sterker benadrukt door de voorthollende digitalisering en het succes van mobiele applicaties. De klant van morgen kiest zijn financiële oplossingen nadat hij zich op voorhand goed heeft geïnformeerd in het digitale spectrum. Of de gecentraliseerde structuur van de bank- en verzekeringsconglomeraten in die nieuwe commerciële omgeving de meest alerte is, kan betwijfeld worden.

U vindt de tekst van Bart De Smet hier

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: