Levensverzekering

Hoge garanties in levensverzekering doen de sector pijn

De uitslag van de stresstesten voor verzekeraars, die EIOPA bekend maakte, doet een siddering doorheen de levensverzekeringssector lopen.  De verzekeringsindustrie lijkt nochtans relatief goed voorbereid op de invoering van Solvency II maar in een Japans scenario met een lange periode van lage rente kan een kwart van de 225 onderzochte maatschappijen onder de vereiste kapitaalsdrempels komen. Dat aantal stijgt naar 44% als ook de aandelenmarkten crashen en de obligatiespread sterk zou aantrekken. De meeste economen zijn het er ondertussen over eens dat de lage rente nog een aantal jaren zal aanhouden. Een Japans scenario is dus niet onrealistisch. De test toetst de balans van de verzekeraars in 2013 aan de normen die ze in 2016 moeten halen. Er is dus nog marge voor correcties.

In België deden vijf maatschappijen mee aan de test. Dat waren AG Insurance, KBC, Axa Belgium, Ethias en Allianz Belgium. Die laatste maatschappij maakt ondertussen deel uit van een ruimer territoriaal platform waar ook de Nederlandse en de Luxemburgse maatschappijen werden in geplaatst. Twee Belgische maatschappijen zijn onvoldoende gekapitaliseerd als er een zware financiële crisis zou kolen. In Duitsland, Oostenrijk een Zweden lijkt de situatie nog erger.

Het is geen verrassing dat de landen waar veel contracten met vaak hoge garanties verkocht zijn, het slechtste uit de test komen. In Nederland is er een specifiek probleem met de woekerpolissen. De hoogte van de schadevergoeding die daaruit zou kunnen verder vloeien werd door vertrekkend DNB-­directeur Joanne Kellermann gerelateerd aan de impact die dat kan hebben op de gezondheid van de maatschappijen. Door de invoering van de nieuwe solvabiliteitsregels zal de marge om die zaak te regelen een stuk kleiner zijn. Die redenering is opvallend maar slim. In België houden bepaalde politieke strekkingen en organisaties vast aan de garantie in tweede pijler. Het principe kunnen we begrijpen maar het niveau ervan is economische onzin. Zelfs op langere termijn uitgesmeerd doet een garantie van deels 3,25% en deels 3,75% de sector pijn. De vraag is of we niet dezelfde redenering moeten aanhouden als die van Kellermann. Een maatregel is maar verantwoord als hij de gezondheid van de maatschappijen en de belangen van de andere klanten niet schaadt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.